نیایش فرانسیس آسیزی

خداوندا، مرا ابزاری در خدمت صلح خود قرار ده .
در هر آنجا که نفرت وجود دارد، بگذار که من بذر عشق در آن بکارم.
در هر آنجا که دلشکستگی هست، بخشش.
در هر آنجا که شک هست، ایمان.
در هر آنجا که نامیدی هست، امید.
در هر آنجا که ظلمت هست، نور.
و در هر کجا که غم هست بذر شادی بکارم.
ای خداوند بزرگ، به من این نعمت را عطا کن که
آنقدر که به دنبال تسکین دادن هستم
به دنبال تسکین یافتن
آنقدر که به دنبال درک کردن هستم
به دنبال درک شدن
آنقدر که به دنبال دوست داشتن هستم
به دنبال محبوب بودن نباشم.
چرا که در دادن است که ما همه چیز دریافت می کنیم.
 و در بخشیدن است که بخشوده می شویم.
 ودر مرگ است که در زندگی ابدی زاده می شویم.
 خداوندا ما را نی، بلکه خود را جلال ده.
 ما را چراغی بگردان تا نور تو را به دنیا و در میان تاریکی بتابانیم،
 ما را چون فانوس دریایی ساز که کشتی ها را در میان دریای بی کران و ظلمانی و صخره های تیز نامیدی رهنما باشیم.
 استعدادی را که به ما بخشیده ای و برایش تو را سپاس می گوییم
 در دستان خود بگیر و برای تسخیر قلب مردمان به کار بند. ما را نور ونمک جهان گردان، چراغی که نور تو را می تاباند و نمکی که ازمیان گندیدگی عامل فساد را بیرون سازد.
 و حرف های ما را تبدیل کن تا روح تو باشد که سخن بگوید.
 آمین

 

/ 1 نظر / 26 بازدید
مریم

سلام خیلی خیلی ممنون واقعا عالیه, من همیشه بعده نماز دعا میکنم اما هیچ وقت به دلم نمیشینه خیلی وقت بود دنبال همچین دعایی بودم تا از ته دلم باشه اونقد به دلم نشست که گریم گرفت آروم شدم. واقعا ممنووووووون.